يکي از بالاترين سرمايه هاي انسان ها، آبرو است. هر انساني از آشکار شدن ضعف ها و عملکردهاي زشت خود در هراس است. از دست رفتن وجهه و آبرو، سرآغاز بسياري از هنجارشکني ها، بزهکاري ها وگناهان است. از فراوان ترين واژه هاي قرآن کريم و متن هاي روايي «ايمان» و مشتقات آن است. اين واژه ، گذشته از گرويدن و باور داشتن، «امنيت بخشيدن» به ديگران را نيز دربردارد.
قال رسول الله (ص): «الاانبئکم لم سمي المؤمن مؤمنا؟ لايمانه الناس علي انفسهم واموالهم، الا انبئکم من المسلم؟ من سلم الناس من يده و لسانه؛ رسول خدا(ص) فرمود: آيا به شما خبر دهم که چرا مؤمن ، مؤمن ناميده شده است؟ براي اين که مردم را نسبت به جان ومالشان، ايمني مي بخشد. آيا شما را خبر دهم که چه کسي مسلمان است؟ کسي که مردم از دست و زبانش در سلامت باشند. بديهي است که ارزش آبرو از مال بالاتر است.
در اين گفتار به «آبرومندي و آبروداري» پرداخته مي شود. البته آبروداري، هم تکليف خود انسان است وهم حقي است که بر ديگران دارد.
وجاهت و آبرو در قرآن.
قبل از استفاده از آيات کريمه بايد بدانيم که خداي متعال، با اين که «علام الغيوب» است «ستار العيوب» هم هست و بزرگترين آبرودار بندگان خويش.
نيازمندان آبرومند
- اگر انسان تنگدست شخصيت خويش را پاس دارد شايسته ستايش است و قرآن ضمن مشخص کردن يکي از موارد مصرف زکات، اين تهيدستان آبرومند را مي ستايد: (للفقراء الذين احصروا في سبيل الله لايستطيعون ضربا في الارض يحسبهم الجاهل اغنياء من التعفف تعرفهم بسيماهم لا يسالون الناس الحافا و ما تنفقوا من خير فان الله به عليم) (سوره بقره، آيه 273)؛ (اين صدقات) براي آن (دسته از) نيازمنداني است که در راه خدا فرو مانده اند، و نمي توانند (براي تأمين هزينه زندگي) در زمين سفر کنند. از شدت خويشتن داري، فرد بي اطلاع، آنان را توانگر مي پندارد. آنها را از سيمايشان مي شناسي. با اصرار، (چيزي) از مردم نمي خواهند. و هر مالي (به آنان) انفاق کنيد، قطعاً خدا از آن آگاه است.
علي (ع) فرمود: «ماء وجهک جامد تقطره السؤال فانظر عند من تقطره؛ آبروي تو محفوظ وپابرجاست. اما درخواست از ديگران، آن را قطره قطره فرو مي ريزد، پس انديشه کن که آن را نزد چه کسي مي ريزي؟»
دست طلب چو پيش کسان کني دراز
پل بسته اي که بگذري از آبروي خويش
در روايتي از امام صادق(ع) مي خوانيم: «شيعتنا من لايسال الناس شيئا ولو مات جوعا؛ شيعه ما، دست نياز به سوي مردم دراز نمي کند اگر چه از گرسنگي بميرد.»
آبروداري در حريم خانواده
قرآن کريم زن و شوهر را لباس يکديگر دانسته است وروشن است که يکي از مهم ترين ويژگي هاي لباس «عيب پوشي» و «زينت بخشي است.(...هن لباس لکم و انتم لباس لهن...) (سوره بقره، آيه 187)؛ آنان براي شما لباسي هستند و شما براي آنان لباسي هستيد.
دینداری و اخلاق...ما را در سایت دینداری و اخلاق دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 175